ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ
03

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

(Μθ. 25, 31-46)

Τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο μᾶς ὑπενθυμίζει μία μεγάλη ἀλήθεια. Τὴν περασμένη Κυριακὴ διαβάσαμε τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, ἢ ἀλλιῶς τοῦ σπλαχνικοῦ πατέρα, ἡ ὁποία ἀφοροῦσε στὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος περιμένει τὸ πλάσμα του νὰ ἐπιστρέψει. Αὐτὸ ὅμως δὲν πρέπει νὰ μᾶς κάνει νὰ ξεχνᾶμε καὶ τὴ δικαιοσύνη του. Ὁ Θεὸς δὲν εἶναι μοναχὰ στοργικὸς πατέρας..

[Διαβάστε περισσότερα...]

03

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ

Λκ. 15, 11-32

Ἡ σημερινὴ παραβολὴ μπορεῖ νὰ χαρακτηριστεῖ ὡς «τὸ εὐαγγέλιο τῶν εὐαγγελίων». Ὀνομάζεται μὲν παραβολὴ τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, ὅμως, θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ χαρακτηριστεῖ καὶ ὡς παραβολὴ τοῦ «σπλαχνικοῦ πατέρα», διότι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος κεντρικὸς πρωταγωνιστὴς δὲν εἶναι...

[Διαβάστε περισσότερα...]

01

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

(Λκ. 18, 10-14)

Ἡ πα­ρα­βο­λὴ τοῦ Τε­λώ­νου καὶ τοῦ Φα­ρι­σαί­ου εἶ­ναι ἰ­δι­αί­τε­ρα δι­δα­κτι­κή, δι­ό­τι μᾶς ὑποδεικνύει δύο βασικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς. Πρῶτον, τὸ ὅ­τι ὅ­ταν ὁ ἄν­θρω­πος συ­ναι­σθαν­θεῖ τὰ σφάλ­μα­τά του καὶ με­τα­νο­ή­σει καὶ ζητήσει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, δι­και­ώ­νε­ται καὶ προσλαμβάνεται ξανὰ ὡς κατὰ χάριν υἱός. Δεύτερον, τὸ ὅτι ὅ­ταν θε­ω­ρή­σει κανεὶς τὸν ἑ­αυ­τό του δί­και­ο, ἀ­να­μάρ­τη­το,...

[Διαβάστε περισσότερα...]

01

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ΄ ΛΟΥΚΑ (ΤΟΥ ΖΑΚΧΑΙΟΥ)

(Λκ. 19, 1-10)

Σύμφωνα μὲ τὴν εὐαγγελικὴ διήγηση, ὁ ­η­σος εἰσῆλθε στν ­ε­ρι­χ κα Ζακ­χα­ος ­πι­θυ­μο­σε ν τὸν δε καὶ νὰ τὸν γνωρίσει. Λό­γῳ ­μως τοῦ πλή­θους κα τοῦ μικροῦ του ­να­στή­μα­τος ­νέ­βη­κε σ μί­α συ­κο­μο­ρέ­α κα τν πε­ρί­με­νε ν πε­ρά­σει. Χρι­στός, ­ταν ­φτα­σε στ ση­με­ο ­κε­νο, σή­κω­σε τ βλέμ­μα του, ε­δε τν Ζακ­χα­ο κα το ε­πε «Ζακ­χα­ε, κα­τέ­βα για­τὶ σή­με­ρα πρέπει ν μεί­νω στ σπί­τι σου». Για­τί, ὅμως, Ζακ­χα­ος ­θε­λε τό­σο πο­λ ν δε τν Χρι­στό; Καὶ για­τί Χρι­στς ­δω­σε τό­ση με­γά­λη ση­μα­σί­α στν Ζακ­χα­ο κα τν τί­μη­σε τό­σο πο­λύ;...

[Διαβάστε περισσότερα...]

01

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

(Μθ. 4, 12-17)

Τ ση­με­ρι­ν ε­αγ­γε­λι­κ ­νά­γνω­σμα, παρότι μι­κρ σ ­κτα­ση, ν τού­τοις πε­ρι­κλεί­ει πολ­λ καὶ με­λίρ­ρυ­τα νο­ή­μα­τα. Τ κυριό­τε­ρο ἐξ αὐτῶν ἀφορᾶ στὸ ὅτι στ πρό­σω­πο το Χρι­στο ­πα­λη­θεύ­ον­ται ο προ­φη­τε­ες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἡ δὲ ἐπαλήθευση τῶν προφητειῶν ἀποτελεῖ τ ση­με­ο ­να­γνώ­ρι­σης το ­λη­θι­νο Μεσ­σί­α, τὸν ὁποῖο ­νέ­με­νε σ­ρα­η­λι­τι­κς λα­ς γι τν ­πο­λύ­τρω­σή του. Ἡ λύ­τρω­ση βέβαια ποὺ προσφέρθηκε ξε­περ­ν τ ­ρι­α το ­ου­δα­ϊ­κο λα­ο κα ­πε­κτεί­νε­ται καὶ στ λεγόμενα ­θνη, δη­λα­δ σ ­λο τ ν­θρώ­πι­νο γέ­νος...

 

[Διαβάστε περισσότερα...]

01

ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

(Ἰω. 1, 29-34)

Ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ὑπηρετεῖ τὸ μυστήριο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ὡς προάγγελος τοῦ Θεοῦ καὶ ὡς ἀπόστολος πρὸ τῶν Ἀποστόλων. Μένοντας στὴν ἀφάνεια ἤδη ἀπὸ τὴ βρεφική του ἡλικία, ζῶντας ὡς «λύχνος ὑπὸ τὸν μόδιον», μυσταγωγεῖται μέσα στὴν ἔρημο τὰ ἀπόρρητα τοῦ Θεοῦ καὶ διδάσκεται, ὅπως τότε ποὺ ἦταν ἀκόμη ἔμβρυο, στὰ σπλάχνα τῆς μητέρας του, τῆς Ἐλισάβετ, ποῖος εἶναι ὁ Χριστός˙ ὅτι δηλαδὴ εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ τὸν ἀναγνωρίσει ὅταν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο θὰ κατέλθει ἐπ' αὐτὸν ὑπὸ μορφὴ περιστερᾶς...

 

[Διαβάστε περισσότερα...]

05

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ

(Μρ. 1, 1-8)

Ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, ὁ οἰκήτορας τῆς ἐρήμου, ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, ἀπετέλεσε Ἀπόστολο πρὸ τῶν Ἀποστόλων. Ἕνας τόσο μεγάλος Βασιλέας, ὅπως ὁ Χριστός, τοιοῦτον στρατιώτη ἔπρεπε νὰ ἔχει καὶ ἕνα τόσο μεγάλο Προφήτη ὁ μέγιστος Ἀρχιερέας. Ἂς κατανοήσουμε ὁποῖο καὶ πόσο μεγάλο μυστήριο ἔχουμε ἐνώπιόν μας: ἐπειδὴ ἦταν ἀνάρμοστο, ἐνῶ παρευρίσκεται ὁ νυμφαγωγός, νὰ ἀπουσιάζει ὁ νυμφίος, καὶ ἐνῶ ἡ φωνὴ ἀναβοᾶ, νὰ μὴν ἀκούεται ὁ Λόγος, ὁ Θεὸς οἰκονόμησε τὰ πράγματα κατὰ τὸν ἑξῆς τρόπο: 

[Διαβάστε περισσότερα...]

05

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

(Μθ. 1, 1-25)

Με­τὰ τὴν πα­ρα­κο­ὴ τῶν πρω­το­πλά­στων, ὁ ἄν­θρω­πος ἔ­χα­σε τὸν Θε­ό, βγῆ­κε ἀ­πὸ τὸν Πα­ρά­δει­σο καὶ ὑπήχθη στὴ φθο­ρὰ καὶ τὴν ἁ­μαρ­τί­α. Ὁ εὔ­σπλα­χνος, ὅ­μως, Θε­ὸς πο­τὲ δὲν ἐγ­κα­τέ­λει­ψε τὸ πλά­σμα του, ἀλ­λὰ προ­σπά­θη­σε ποι­κι­λο­τρό­πως νὰ τὸ ἐ­πα­να­φέ­ρει κον­τά του: τοῦ ἔ­δω­σε τοὺς Προ­φῆ­τες, τὸν Νό­μο, τὸν παι­δα­γώ­γη­σε, τὸν εὐ­ερ­γέ­τη­σε, τὸν ἀ­πεί­λη­σε, τὸν τι­μώ­ρη­σε, καὶ ἐν τέ­λει, ὅ­ταν ἦλ­θε τὸ πλή­ρω­μα τοῦ χρό­νου, ἔ­στει­λε τὸν Υἱ­ό του γιὰ νὰ ἀ­να­ζη­τή­σει καὶ νὰ σώ­σει τὸ «ἀ­πο­λω­λός», δηλαδὴ τὸν ἀ­πο­στά­τη ἄν­θρω­πο...

[Διαβάστε περισσότερα...]

05

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ (ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ)

(Λκ. 14, 16-24)

Στὸ σημερινὸ εὐ­αγ­γε­λι­κὸ ἀ­νά­γνω­σμα ἀ­κού­σα­με τὴν πα­ρα­βο­λὴ τοῦ με­γά­λου δεί­πνου. Σύμφωνα μὲ αὐτή, ἕ­νας ἄν­θρω­πος ἑ­τοί­μα­σε μέ­γα δεῖ­πνο, στὸ ὁποῖο κάλεσε πολλούς. Ὅταν ὅλα εἶχαν ἑτοιμαστεῖ, ἔστειλε τὸν δοῦλο του νὰ εἰδοποιήσει τοὺς προσκεκλημένους, οἱ ὁποῖοι ὅμως, χρησιμοποιῶντας διάφορες δικαιολογίες, ἀρνήθηκαν νὰ παραστοῦν. Τότε ὁ οἰκοδεσπότης ὀργίστηκε γιὰ τὴν κα­τα­φρό­νη­ση τῆς πρό­σκλη­σης καὶ ἔστειλε ἐκ νέ­ου τὸν δοῦ­λο του νὰ προ­σκα­λέ­σει αὐτὴ τὴ φορὰ τοὺς καταφρονημένους καὶ πε­ρι­θω­ρι­ακούς, οἱ ὁ­ποῖ­οι καὶ ἀ­πο­δέ­χθη­καν τὴν κλήση γιὰ τὸ δεῖ­πνο. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπέμειναν θέσεις κενές, ὁ οἰκοδεσπότης ἔστειλε ξα­νὰ τὸν δοῦ­λο του, ὥστε νὰ φέρει καὶ ἄλλους, ἀναγκάζοντάς τους, γιὰ νὰ πληρωθοῦν οἱ θέσεις στὸ μεγάλο δεῖπνο. Ἡ πα­ρα­βο­λὴ τε­λει­ώ­νει μὲ τὴ δι­α­βε­βαί­ω­ση τοῦ οἰ­κο­δε­σπό­τη ὅ­τι κα­νέ­νας ἀ­πὸ αὐ­τοὺς ποὺ ἀρ­νή­θη­καν τὴν πρό­σκλη­σή του δὲν ἐπρόκειτο νὰ γευ­τεῖ τὸ δεῖ­πνο του.

[Διαβάστε περισσότερα...]

05

ΚΥΡΙΑΚΗ Ι΄ ΛΟΥΚΑ

(Λκ. 13, 10-17)

Στὴν καθημερινή μας ζωὴ καὶ στὶς μεταξύ μας σχέσεις στενοχωριόμαστε ἂν συμβεῖ νὰ μὴν μᾶς ἀναγνωρίσουν κάτι καλὸ ποὺ ἐνδεχομένως κάναμε καὶ νὰ μὴν μᾶς δείξουν τὴν ἀνάλογη εὐγνωμοσύνη. Εἴτε γονεῖς εἴμαστε καὶ τὰ παιδιά μας ἔδειξαν ἀγνωμοσύνη, εἴτε φίλοι εἴμαστε καὶ ὁ εὐεργετηθεὶς δὲν ἀναγνωρίσει τὴν εὐεργεσία, πληγωνόμαστε βαθειά. Καὶ μάλιστα καμιὰ φορὰ αὐτὸ τὸ παράπονο μᾶς συνοδεύει σὲ ὅλη μας τὴ ζωή, ἀκόμα καὶ μέχρι τὸν τάφο...

[Διαβάστε περισσότερα...]

Page 2 of 29First   Previous   1  [2]  3  4  5  6  7  8  9  10  Next   Last