Κυριακοδρόμιο

Κυριακὴ ΣΤ ́ Ματθαίου

(Μθ. 9, 1-8)

Ἡπερικοπὴ τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ ἀκούσαμε σήμερα μᾶς ὑποδεικνύει ὅτι στὸν πόνο καὶ τὴ θλίψη δὲν πρέπει νὰ ἀπελπιζόμαστε, νὰ μεμψιμοιροῦμε καὶ νὰ τὰ βάζουμε μὲ τὸν Θεό. Κατὰ τὸ πρότυπο τοῦ παραλυτικοῦ ὀφείλουμε νὰ διατηροῦμε τὴν πίστη μας στὸν Κύριο. Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς μᾶς διδάσκει καὶ τὸ διαχρονικὸ ὑπόδειγμα ὑπομονῆς καὶ ἀνδρείας ψυχῆς τοῦ πολύαθλου Ἰώβ. Αὐτός, παρὰ τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὶς συμφορές, παρέμεινε πνευματικὰ ἀναλλοίωτος, διασώζοντας τὸ φρόνημα τῆς ψυχῆς του γενναῖο καὶ ἀκμαῖο, χωρὶς νὰ μεμψιμοιρίσει καὶ χωρὶς νὰ κατηγορήσει τὸν Θεὸ γιὰ τὶς συμφορὲς ποὺ τοῦ ἔτυχαν.

Ὅσο παράδοξο καὶ νὰ φαίνεται, ὁ πόνος καὶ ἡ θλίψη ὠφελοῦν τοὺς ἀνθρώπους. Μεγάλο καὶ λαμπρὸ στεφάνι λαμβάνει ὁ ἀσθενὴς ἄνθρωπος ὅταν ὑπομένει ὅλα τὰ λυπηρὰ καὶ ἐπώδυνα μετ ̓ εὐχαριστίας καὶ γενναίως, χωρὶς γογγυσμό, χωρὶς μικροψυχία καὶ χωρὶς νὰ στρέφεται κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τὸν κατηγορεῖ γιὰ τὴν ἀσθένειά του καὶ τὰ ἄλλα βάσανά του. Σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ἐκεῖνο ποὺ μετρᾶ καὶ θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς Πατέρες ἆθλος εἶναι ἡ ὑπομονὴ ποὺ ἐπιδεικνύει ὁ ἄνθρωπος.

Κατὰ τὴ θλίψη ὁ ἄνθρωπος καθαρίζεται κατὰ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ τὸ χρυσάφι μέσα στὸ καμίνι ἀποβάλλει τὸ χῶμα καὶ τὶς λάσπες καὶ βγαίνει καθαρὸ καὶ ἀστραφτερό. Ὅπως γράφει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ὁ ποικίλος πόνος εἶναι μεγίστη εὐεργεσία, διότι ἀποτελεῖ καθάρσιο ἁμαρτημάτων. Ὁ ἄνθρωπος στὸν πόνο συνέρχεται καὶ ἀναλογίζεται τὴ ματαιότητα τοῦ κόσμου, καθὼς καὶ τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου. Θυμᾶται τὴ μονιμότητα τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν, γι ̓ αὐτὸ καὶ προ- σφεύγει διὰ τῆς προσευχῆς πρὸς τὸν Θεό, σύμφωνα καὶ μὲ αὐτὸ ποὺ ἔγραψε ὁ προφήτης Ἠσαΐας «Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου» (Ἠσ. 26, 16).

Πράγματι, πολλὲς φορὲς συμβαίνουν ἀτυχίες καὶ θλίψεις καὶ δοκιμασίες στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Δι ̓ αὐτῶν ἀποδεικνύεται ποιὸς εἶναι στερεωμένος στὴν πίστη καὶ δυνατὸς στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Δοκιμάζονται μάλιστα στὴν ὑπομονὴ ὅλοι, πλούσιοι καὶ φτωχοί, δυνατοὶ καὶ ἀδύνατοι. Στὸν καιρὸ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν θλίψεων, γίνεται φανερὸ κατὰ πόσο ὁ πλούσιος συμπάσχει μὲ τοὺς ἄλλους, ἐλεεῖ καὶ ἀγαπᾶ τοὺς ἐμπερίστατους ἀδελφούς του. Ἀποδεικνύεται, ὅμως, καὶ τὸ ποιὸν τοῦ φτωχοῦ καὶ ἀδυνάτου, τὸ κατὰ πόσο δηλαδὴ δέχεται τὶς θλίψεις, εὐχαριστῶντας τὸν Θεὸ καὶ ὄχι βλασφημῶντας. Ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρώπου, μᾶς διδάσκουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, φαίνεται στὶς δυσκολίες, ὄχι στὶς εὐκολίες. Ὁ κυβερνήτης ἑνὸς σκάφους δείχνει τὴν ποιότητά του καὶ τὶς ἱκανότητές του τὸν χειμῶνα, ὅταν τὸ σκάφος του ταξιδεύει μέσα σὲ φουρτουνιασμένη θάλασσα. Ὁ ἀθλητὴς δείχνει τὴν ἀντοχὴ καὶ τὴν τέχνη του στὸ στάδιο. Ὁ στρατηγὸς ἀποδεικνύεται στὸν πόλεμο. Καὶ ὁ μεγαλόψυχος ἄνθρωπος φαίνεται στὴ συμφορά.

Ὄντως, τὸν Χριστιανὸ τὸν δοκιμάζει καὶ τὸν φανερώνει ὁ πειρασμός. Καὶ ὅπως οἱ κόποι τῶν ἀγώνων χαρίζουν τὰ ἔπαθλα στοὺς ἀθλητές, ἔτσι καὶ τοὺς Χριστιανοὺς τοὺς πλουτίζει καὶ τοὺς ὁδηγεῖ στὴν τελείωση ἡ δοκιμασία τῶν πειρασμῶν. Τοῦτο βέβαια συμβαίνει ὅταν κανεὶς δέχεται μὲ τὴν ἀνάλογη ὑπομονὴ καὶ δο- ξολογικὴ εὐχαριστία κάθε πειρασμικὴ κατάσταση, δηλαδὴ τὴ φτώχεια, τὴν ἀσθένεια, καὶ τὴν ἀδικία.

Ἂς προσέξουμε, μᾶς συμβουλεύει ὁ Μ. Βασίλειος, νὰ μὴν πετάξουμε τὸν σταυρὸ τῆς δοκιμασίας μας, διότι δι ̓ αὐτοῦ θὰ κατορθώσουμε τὴν ἀρετή. Ἂς κρατήσουμε σὰν πολύτιμο θησαυρὸ μέσα μας τὴν εὐχαριστία πρὸς τὸν Θεό. Καρτερικὸς δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ στερεῖται τὰ ἀπαραίτητα καὶ κατ ̓ ἀνάγκη ὑπομένει, ἀλλὰ ἐκεῖνος πού, ἐνῶ τὰ ἔχει ὅλα μὲ ἀφθονία, τὸν βρίσκουν ξαφνικὰ πολλὲς συμφορὲς καὶ τὶς σηκώνει ἀδιαμαρτύρητα. Εἶσαι λοιπὸν ἄρρωστος; Χαῖρε ἐν Κυρίῳ, ἐνθυμούμενος πὼς «ἐκεῖνον ποὺ ἀγαπᾶ ὁ Κύριος, τὸν παιδαγωγεῖ» (Ἑβρ. 12, 6). Εἶσαι φτωχός; Εὐφραίνου καὶ ἀγάλλου, γιατὶ σὲ περιμένουν τὰ ἀγαθὰ τοῦ φτωχοῦ Λαζάρου (Λκ. 16, 23-25). Σὲ συκοφαντοῦν, σὲ κακομεταχειρίζονται, σὲ ἀδικοῦν; Εἶσαι μακάριος, διότι ἡ αἰσχύνη σου θὰ μετατραπεῖ σὲ δόξα ἀγγελική (Μθ. 5, 11-12), ὅπως ἀκριβῶς ἔγινε καὶ γιὰ πολλοὺς Ἁγίους. Δοξολόγησε λοιπὸν τὸν Θεό, αὐτὸν ποὺ ταπεινώθηκε περισσότερο ἀπὸ ὅλους, καὶ ἔτσι θὰ τὸν ἔχεις πάντα μαζί σου.

Τοιουτοτρόπως, ἂς ἀγωνιστοῦμε καὶ ἐμεῖς στὴν ὑπομονή, τὴ μακροθυμία καὶ τὴν ἀνεξικακία. Ἂς ὑπομένουμε τοὺς πειρασμούς, τὶς ἀσθένειες καὶ τὴν ἀδικία τῶν ἀνθρώπων καὶ ἂς προσευχόμαστε, εὐχαριστῶντας τὸν Θεό, γιὰ ὅλες τὶς καταστάσεις τῆς ζωῆς μας.

Μ. Ματθαιου

Empty
Click + to add content