Ο ναός του μεγαλομάρτυρα  Αγίου Δημητρίου είναι κτισμένος στο κέντρο του χωριού. Εδώ τελούνται οι λειτουργίες τις Κυριακές και τις επίσημες εορτές, όλα τα μυστήρια και οι κηδείες με ελάχιστες εξαιρέσεις, αφού στο χωριό υπάρχουν και άλλοι τέσσερις ναοί. Οι κάτοικοι του χωριού έχουν ιδιαίτερη ευλάβεια στον Άγιο Δημήτριο, στηρίζονται σ΄αυτόν και τον επικαλούνται αρωγό σε κάθε τους βήμα.

Η ανέγερση εκκλησίας στην Αναφωτία, αφιερωμένης στον Άγιο Δημήτριο, ξεκίνησε το 1916 και όλοι οι κάτοικοι του χωριού συνέβαλαν στην όλη προσπάθεια, με όποιον τρόπο μπορούσε ο καθένας. Όσοι είχαν τη δυνατότητα προσέφεραν χρήματα και σχεδόν όλοι, ανιδιοτελώς και μονιασμένοι, κουβαλούσαν πέτρες από τον Άγιο Θεόδωρο, την Τόχνη και τη Σκαρίνου και άμμο από τη θάλασσα του Μαζωτόύ και της Αλαμινού, με αμάξια και άλλα μεταφορικά μέσα της εποχής. Κάποιοι μάλιστα διέθεταν τα βόδια τους με την «καρρέττα» τα Σαββατοκύριακα. Το 1918 οι εργασίες σταμάτησαν, επειδή διαδιδόταν έντονα η φήμη πως δεν υπήρχε σωστή επίβλεψη από τον αρχιτέκτονα και πως τα υλικά που χρησιμοποιούνταν δεν ήταν τα κατάλληλα. Η εκκλησία μάλιστα άρχισε να αποκαλείται «παλιοεκκλησιά». Το οικοδόμημα παρέμεινε ημιτελές χωρίς παράθυρα και πόρτες και μετατράπηκε σε κατοικία περιστεριών, σπουργιτιών και άλλων πτηνών. Επίσης χρησιμοποιείτο από τους περιπλανώμενους γανωματήδες (κοινώς μάντηδες), τους μεταξάδες  που επεξεργάζονταν μετάξι και από άλλους τεχνίτες, οι οποίοι είχαν φτιάξει στην αυλή υποστατικά με πρόχειρα και ευτελή υλικά, για τις εργασίες τους. Το 1942 κατέρρευσε ο τρούλλος. Ο ναός δεν επισκευάστηκε και ούτε λειτουργήθηκε ποτέ. Το 1955, όταν κτιζόταν το δημοτικό σχολείο ο αρχιτέκτονάς του Λυκούργος πρότεινε, να τη διορθώσει.Η τότε εκκλησιαστική επιτροπή απέρριψε την πρόταση ισχυριζόμενη, πως το οικοδόμημα δεν ήταν στερεό και πως η επιδιόρθωσή του δεν θα παρείχε ασφάλεια. Η γνωμάτευση επίσης μηχανικών και αρχιτεκτόνων ήταν, πως το κόστος της επιδιόρθωσης θα ήταν τεράστιο.

Τελικά το 1967 η εκκλησιαστική επιτροπή αποφάσισε η εκκλησία να κατεδαφιστεί και στη θέση της να ανεγερθεί καινούρια. Έκτοτε στο χωριό υπάρχουν διφορούμενες απόψεις, για το γκρέμισμα της παλιάς εκκλησίας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι κατά την κατεδάφιση, τα μηχανήματα της εποχής έσπρωχναν και
τραβούσαν τους τοίχους με συρματόσχοινα και αυτοί έμεναν αμετακίνητοι. Το 1968 άρχισαν να γίνονται έρανοι, για ανοικοδόμηση καινούριας εκκλησίας και από απόδημους Αναφωτιώτες. Με τη βοήθεια του Θεού και τη χάρη του Αγίου Δημητρίου το κτίσιμο ολοκληρώθηκε το 1986.

Στις 4 Σεπτεμβρίου 1986 ο ναός εγκαινιάστηκε από τον Μητροπολίτη Κιτίου Χρυσόστομο δαπάναις του μ.Παπα-Γεώργιου Αντωνίου, του Ιωάννη Κουρούσιη και της Μαρούλλας Μαυρονικόλα..Το 2006 άρχισε ξανά η στατική αναβάθμιση της εκκλησίας, η οποία τελείωσε το 2009. Ολόκληρο ξανά το χωριό ενίσχυσε οικονομικά το έργο. Τα μέγιστα συνέβαλαν επίσης ευσεβείς δωρητές. Στις 25 Οκτωβρίου του2009, παραμονή της εορτής του Αγίου τελέστηκαν τα θυρανοίξια από τον Μητροπολίτη Τριμυθούντος Βαρνάβα.Ο ρυθμός του καινούριου ναού είναι Βασιλική με τρούλλο. Είναι μεγάλης χωρητικότητας και διαθέτει ευρύχωρο γυναικωνίτη. Στην Αγία Πρόθεση υπάρχει τοιχογραφία που απεικονίζει τη Γέννηση του Χριστού και την «Άκραν ταπείνωση». Το εικονοστάσι είναι έργο μεγάλης αξίας, επειδή είναι σκαλισμένο με χειροπίητες παραστάσεις από την «Αληθινή άμπελο». Στον νότιο τοίχο της εκκλησίας υπάρχει ψηφιδωτό, στο οποίο απεικονίζεται ο Άγιος Δημήτριος και στη βόρεια πλευρά άμβωνας.